Kwoty Mleczne
Rynek mleka w UE regulowany jest przez system kwotowy. Każdemu państwu członkowskiemu przypisana jest krajowa kwota produkcji, którą dystrybuuje wśród swoich rolników. Jeśli państwo członkowskie przekroczy swoją kwotę, musi zapłacić karę (tzw. „super levy”, dodatkowy podatek). Ta kara jest z kolei finansowana przez kary nałożone na tych rolników, którzy przekroczyli swoje indywidualne kwoty.
Miękkie lądowanie
W 2009 roku UE zadecydowała przy pomocy reformy „Health Check”, że kwoty narodowe powinny wzrastać o 1% każdego roku, tak więc ich wartość powoli ulegnie erozji. To powinno przygotować na miękkie lądowanie w 2015, kiedy kwoty zostaną całkowicie zniesione, a produkcja zliberalizowana.
Kwoty podnoszą ceny
Ekspansja i ewentualna abolicja kwot mlecznych spotkała się z ostrą krytyką rolników. Mimo że kwoty mleczne mają wiele wad. Właściwie mniejsza produkcja oznacza wyższe ceny. To oznacza po pierwsze, że kwoty nie kreują dochodów rolników z niczego innego niż opłat dokonywanych przez konsumentów. Po drugie, wyższe ceny na rynku UE redukują eksport produktów mlecznych poniżej poziomu, który sugerowałaby globalna komparatywna przewaga. Sztucznie zredukowana produkcja mleka prowadzi na przykład do strat europejskich eksporterów sera. Po trzecie, wyższe ceny na rynku UE wyzwalają dodatkowe importy. Tak więc część dodatkowych pieniędzy, płaconych przez konsumentów, trafia do zagranicznych dostawców.
Kwoty zakłócają rynek
Krajowe kwoty zakłócają produkcję w UE. Niektóre państwa członkowskie mogłyby konkurencyjnie produkować więcej mleka niż pozwalają ich kwoty, szczególnie Włochy i Austria. Inne są zachęcane przez swoje kwoty do produkowania większego udziału w całościowej unijnej produkcji mleka niż miałoby to miejsce w warunkach wolnego rynku. Tym samym indywidualne kwoty dla rolników zakłócają konkurencję pomiędzy państwami członkowskimi. Mniej konkurencyjni rolnicy, którzy posiadają prawo kwotowe, produkują więcej, podczas gdy bardziej wydajni producenci są ograniczani.
Kwoty są kosztowne w administrowaniu
Rządy potrzebują rejestrować i porównywać uprawnienia kwotowe i produkcję każdego z rolników. Opłaty są egezkwowane od rolników z wyprzedzeniam, aby pokryć potencjalną karę narodową. Następnie są zwracane i pomniejszane o indywidualne kary dla rolników, przekraczających swoje kwoty w roku, w którym krajowe kwoty także zostały przekroczone. Rolnicy angażują się w umowy o pożyczaniu I transferowaniu praw kwotowych (w krajach członkowskich, w których jest to dozwolone) I muszą oszacować ryzyko kar w swoich decyzjach produkcyjnych.
Kwoty są niesprawiedliwe
Poza ekonomiczną szkodliwością kwoty produkcji mleka są niesprawiedliwe. Nieskuteczność kwot dla funkcjonowania prosperującej gospodarki jest już od dawna rozumiana w UE. Kwoty są używane do ochrony zasobów naturalnych, takich jak ryby, ale nie po to, żeby kreować dochody dla producentów. Dlaczego więc producenci mleka powinni być uprzywilejowani ponad innymi sektorami gospodarki – rolniczymi i poza-rolniczymi?